IT !!!!
وقتي که اپل از بطن هسته اش قوي
مي شود!
سه ماهه ي آخر سال جاري بهترين
زمان براي فروش کامپيوترهاي Mac خواهد بود و اپل از دو تا جديدترين لپ تاپ هايش و
يک سيستم عامل جديد رونمايي خواهد کرد.
به گزارش از IT World، دو تا لپ تاپ جديد Mac Air بين 999 و 1599 دلار قيمت خواهند داشت. يکي از اين ها داراي صفحه مورب 13.3 اينچي استاندارد Mac Air و ديگري صفحه کوچکتر 11.6 اينچي را خواهد داشت و به ترتيب داراي وزن 2.9 و 2.3 پوند مي باشند.
اين Mac Airهاي جديد از فلش مموري به جايي هارد درايو براي ذخيره سازي بهره مي برند.
از سوي ديگر استيو جابز از جديدترين نسخه ي سيستم عامل اپل خبر داد که تا تابستان سال آينده وارد بازار خواهد شد.
اين سيستم عامل جديد OS X Lion ناميده مي شود که برخي از ويژگي هاي خود را مانند چت ويدئويي FaceTime را از iPad و iPhone به عاريت گرفته است.
اپل در سه ماهه آخر سال جاري 3.89 ميليون مک را فروخت که نسبت 3.05 ميليون دستگاه نسبت به همين دوره ي سال گذشته 27 درصد رشد داشته است.
به گزارش از IT World، دو تا لپ تاپ جديد Mac Air بين 999 و 1599 دلار قيمت خواهند داشت. يکي از اين ها داراي صفحه مورب 13.3 اينچي استاندارد Mac Air و ديگري صفحه کوچکتر 11.6 اينچي را خواهد داشت و به ترتيب داراي وزن 2.9 و 2.3 پوند مي باشند.
اين Mac Airهاي جديد از فلش مموري به جايي هارد درايو براي ذخيره سازي بهره مي برند.
از سوي ديگر استيو جابز از جديدترين نسخه ي سيستم عامل اپل خبر داد که تا تابستان سال آينده وارد بازار خواهد شد.
اين سيستم عامل جديد OS X Lion ناميده مي شود که برخي از ويژگي هاي خود را مانند چت ويدئويي FaceTime را از iPad و iPhone به عاريت گرفته است.
اپل در سه ماهه آخر سال جاري 3.89 ميليون مک را فروخت که نسبت 3.05 ميليون دستگاه نسبت به همين دوره ي سال گذشته 27 درصد رشد داشته است.
e-reader ای که امکان دانلود
آنلاین کتاب را به شما می دهد
سامسونگ دستگاه کتاب الکترونیکی
خوان E65 e-book reading را با قابلیت درون ساختاری اتصال WiFi عرضه نموده است که
دانلود وایرلس کتاب های الکترونیکی از کتاب فروشی آنلاین را ممکن می سازد.
به گزارش از Coolest Gadgets، دستگاه E65 یک e-reader شش اینچی با یک صفحه e-ink با ابعاد 600*800 می باشد که یک پوشش مات و آنتی بازتاب چند لایه آن را فرا گرفته است.
E65 دارای یک حافظه ی داخلی 2GB است و از microSD ها تا 16GB نیز پشتیبانی می کند.
E65 Samsung از فناوری متن به کلام (text葉o-speech) پشتیبانی می کند.
این دستگاه از فایل های اسنادی نظیر ePub، pdf، txt، word و فرمت صوتی MP3 پشتیبانی می کند و از دیگر
ویژگی های این دستگاه مجهز بودن به نرم افزار Virtual Printer است که این امکان را به کاربران می دهد تا از هر سند کامپیوتری پرینت داشته باشند.
به گزارش از Coolest Gadgets، دستگاه E65 یک e-reader شش اینچی با یک صفحه e-ink با ابعاد 600*800 می باشد که یک پوشش مات و آنتی بازتاب چند لایه آن را فرا گرفته است.
E65 دارای یک حافظه ی داخلی 2GB است و از microSD ها تا 16GB نیز پشتیبانی می کند.
E65 Samsung از فناوری متن به کلام (text葉o-speech) پشتیبانی می کند.
این دستگاه از فایل های اسنادی نظیر ePub، pdf، txt، word و فرمت صوتی MP3 پشتیبانی می کند و از دیگر
ویژگی های این دستگاه مجهز بودن به نرم افزار Virtual Printer است که این امکان را به کاربران می دهد تا از هر سند کامپیوتری پرینت داشته باشند.
ده روز تا نمایشگاه الکترونیک،
کامپیوتر و تجارت الکترونیکی باقی مانده: الکامپ، سیمرغ یا
ستاره؟
کمتر از 14 روز به برگزاری
شانزدهمین نمایشگاه بینالمللی الکامپ (الکترونیک، کامپیوتر و تجارت الکترونیک)
زمان باقی نمانده است. نمایشگاهی که قرار است با سالهای گذشته خود تفاوتهای شگرفی
داشته باشد.
یکی از این تفاوتها هم این است که بالاخره بعد از چندین دوره کشمکش بین مسوولان شرکت سهامينمایشگاه بينالمللي و سازمان نظام صنفی رایانهای، قرار است این دوره از نمایشگاه الکامپ توسط سازمان برگزار شود. از زمان انتشار این خبر توسط مسوولان سازمان نظام صنفی رایانهای، الکامپ شانزده ساله با نظرها، واکنشها و حواشیهای مختلفی همراه بوده است. اما اکثر فعالان صنف و شرکتکنندگان در الکامپ شانزدهم سعی میکنند به این حواشی نپردازند.همین بس که وقتی سعی در برقراري ارتباط با تعدادی از شرکتهایی که در این نمایشگاه شرکت کردهاند یا قصد شرکت در آن را ندارند داشتیم ؛ آنها تنها به ذکر این نکته اکتفا کردند که قصد ندارند با نظرات و انتقادات خود برگزاری الکامپ شانزدهم توسط سازمان نظام صنفی را زیر سوال ببرند. شاید یکی از دلایل آن این باشد که جدا از هر ضعف و انتقادی، برگزاری نمایشگاهی چون الکامپ به هر حال ميتواند به نفع همه صنف باشد.
الکامپ نوجوان
از زمانی که اولین نشست خبری الکامپ توسط سازمان نظام صنفی برگزار شد و مسوولان برگزاری نمایشگاه به تشریح فعالیتهای انجام شده در ستاد اجرایی الکامپ شانزدهم پرداختند، نکات مختلفی روشن و به دنبال آن سوالهای بسیاری مطرح شد. به عنوان مثال با توجه به اینکه گمان میرفت چون سازمان نظام صنفی بعد از چندین دوره مسوولیت برگزاری این نمایشگاه را برعهده گرفته، پس شرکتهای بزرگ غایب دوره گذشته در الکامپ شانزدهم شرکت خواهند کرد؛ اما مسوولان برگزاری این دور از الکامپ در همان نشست خبری به صورت غیرمستقیم اعلام کردند که با توجه به تمام تلاشهایی که برای شرکت این بزرگان حوزه فناوری اطلاعات انجام دادهاند؛ اما همچنان آنها انگیزهای به حضور از خود نشان ندادهاند. همچنین آنها به این نکته اشاره کردند که اگر شرکتهای بزرگ در این نمایشگاه با عنوان اصلی خود حضور پیدا نکردهاند؛ اما با واسطههایی در نمایشگاه شرکت خواهند کرد و پیوسته کاوه ثروتی، مدیر اجرایی نمایشگاه در بین سخنان خود چه در آن نشست و چه خبرهایی که طی چند هفته گذشته مطرح کرد، این نگرش را به وجود آورد که اگر چه برخی شرکتهای بزرگ سختافزاری و نرمافزاری در الکامپ شانزدهم شرکت نکردهاند؛ اما غرفههای بزرگی توسط شرکتهای گوناگون خریداری شده و تا کنون هم به دلیل استقبال پیش بینی نشده، الکامپ با کمبود جا مواجه شده است. یکی از دلایل این موضوع ميتواند فضای کم نمایشگاهی و تقاضای زیاد برای شرکت در چنین رویدادی باشد. امسال در حدود 450 شرکت در نمایشگاه ثبت نام کردهاند، در حالی که سال گذشته 580 شرکت داخلي و خارجي در همین نمایشگاه حضور داشتند.
سودای سیمرغ
یکی دیگر از خبرهایی که در خصوص الکامپ شانزدهم از سوی مسوولان این نمایشگاه مطرح شد، حضور مجموعهای تحت عنوان سیمرغ است، مجموعهای که تاکنون در خصوص آن سوالات و ابهامات گوناگونی مطرح است و تنها نکتهاي که به صورت کاملا واضح میتوان از آن دریافت این است که در آن 10 شرکت نسبتا سرشناس بازار آی تی همچون گام الکترونیک، فهیممشاور، رایورز، فراسو، شاب، نقش، آتنا، سازگارارقام، ندارایانه و پویا حضور دارند. آنچه این ترکیب ناهمگون سخت افزاری و نرمافزاری را دور هم جمع کرده مشخص نیست؛ اما وجه مشترک اغلب آنان این است که مدیران این شرکتها همه از مدیران اصلی سازمان نظام صنفی هستند. بیسبب نیست که حضور این مجموعه نوظهور یکباره پیش از فروش فضای غرفهها و خرید بزرگترین غرفه نمایشگاه در بهترین سالن اعتراضهایی را هم برانگیخت.
یکی از فعالان حوزه بازار آیتی که به دلایلی حاضر به فاش شدن نامش نشد در خصوص برگزاری این دور از نمایشگاه میگوید: ｫ به نظر من فرصت خوبی است که سازمان نظام صنفی توانسته بعد از سالها کشمکش الکامپ را برگزار کند و هرچند دیگر صنعت نمایشگاه در جهان رو به افول است؛ اما این دور از نمایشگاه میتواند برای کشور و سازمان نظام صنفی استثنا باشد.ｻ
وی در ادامه به شرایط برگزاری این دور از نمایشگاه و حضور مجموعهای با نام سیمرغ میگوید: ｫاز فعالان هیچ سوالی در این خصوص نشده که حالا آنها بخواهند انتقاد کنند و اگر هم انتقاد کنند، گوش شنوایی وجود ندارد که پاسخگو باشد ما فقط یک روز مطلع شدیم فضایی بالغ بر هزار و سی تا هزار و ششصد متر را به نام مجموعهاي کردهاند که نه ریشهاي دارد و نه معلوم است که با چه هدف و برنامهای در این نمایشگاه شرکت کرده است.ｻ
اما کاوه ثروتی در واکنش به این انتقادات میگوید: ｫهویت و فلسفه سیمرغ کاملا مشخص است و هیچ ابهاميدر کارکرد آنها وجود ندارد. آنها یک گروه از ده شرکت بزرگ حوزه آی تی کشور هستند که همچون دیگر شرکتها دراین نمایشگاه شرکت میکنند؛ اما در قالب یک مجموعه.ｻ
به گفته وی، حضور چنین مجموعههایی هیچ کار ابهام آمیزی نیست و در تمام نمایشگاههای بينالمللي بزرگ دنیا چنین مجموعههایی وجود دارند. در واقع حضور این گونه مجموعههای یک فعالیت کاملا رایج، عادی و تجاری است.
فروشگاهها در نمایشگاه
از دیگر اشکالاتی که به برگزاری این نمایشگاه وارد میشود حضور مجتمعهای تجاری همچون پاساژ رضا، پایتخت و ... در یک نمایشگاه تخصصی است. به اعتقاد برخی کارشناسان، حضور چنین مجتمعهايی در نمایشگاه به هیچ وجه قابل درک و پذیرفتنی نیست.
به باور این گروه یک مجتمع با چه هدفی به یک نمایشگاه تخصصی میرود؟ با این هدف که محصول بازار خود را که تمام کاربران از آن مطلع هستند به بازدیدكنندگان معرفی کند؟ یا محصولات خود را به فروش برساند، در حالی که اجازه فروش در نمایشگاه داده نمیشود. پس با این شرایط نمایشگاه هیچ نفعی برای این گروه نخواهد داشت. اما مهدی حیدری، رییس هیات مدیره مجتمع تجاری پایتخت در این خصوص میگوید: ｫبا توجه به شرایط بازار کشور شرکتهایی که در حوزه فناوری اطلاعات فعالیت میکنند برای ادامه حضور خود در بازار مجبور هستند که به ناچار شعبهای از فروشگاه خود را در این نوع مجتمعها داشته باشند، بنابراین میبینید که این فروشگاهها در واقع همان شرکتها هستند. پس حضور آنها در این نمایشگاه به هیچوجه نباید سوال برانگیز باشد.ｻ
چه چیز جدیدی عرضه ميشود؟
مهمترین دلایل حضور شرکت کنندگان در یک نمایشگاه عرضه محصولات یا خدمات جدید است؛ اما اگر یک فروشگاهی در نمایشگاه شرکت کند چه چیز جدیدی علاوه بر آنچه در فروشگاه عرضه ميکند ، ميتواند ارائه کند؟ به خصوص که در ایام نمایشگاه امکان فروش مستقیم وجود ندارد.
به گفته حیدری، حضور فروشگاهها در نمایشگاهها برعکس انتقاداتی که به آنها وارد میشود؛ کاملا به نفع بازار است؛ چرا که باعث امضاي قراردادهایی بزرگ با شرکتهایی میشود که سود و درآمد هنگفتی را روانه بازار آی تی کشور میکنند. در همین زمینه، ثروتی دبیر اجرایی نمایشگاه نیز معتقد است که از زمانی که یک ایده در ذهن یک فرد شکل بگیرد تا زمانی که آن ایده تبدیل به محصول و تولید شود و به دست مصرفکننده برسد مراحل مختلفی را طی ميکند. مراحلی که یک زنجیره ارزشی محسوب میشود پس نمیتوان در یک نمایشگاه تنها یک زنجیره شرکت کند، بلکه باید تمام آن زنجیره ارزشی حضور داشته باشند. به اعتقاد ثروتی تمامياین سوالات و انتقاداتی که نسبت به برگزاری نمایشگاه برگزار ميشود سوالهای انحرافی است و نباید به آنها توجهی نشان داد. ثروتی همچنین در خصوص مشکلاتی که حین ثبت نام برای برخی شرکتهای به وجود آمده و باعث شده بود که به دلیل قطع برق نتوانند غرفههای مورد نظر خود را به دست بیاورند، میگوید: (این یک مشکل طبیعی است و حالا چون که چند نفر گرفتار آن شدهاند نباید کلی فعالیت صنف برای این نمایشگاه را زیر سوال برد.) بنا به اظهارات وی این گونه مشکلات هم عادی است و مختص به این حوزه و نمایشگاه نیست؛ چرا که اگر کاربری حتی به بانک هم برود ممکن است به دلیل قطع برق نتواند کار خود را انجام دهد.
***
بهرغم چنین انتقادهایی برخی صاحبنظران اعتقاد دارند برگزاری یک الکامپ پررونق ميتواند تا اندازه قابل توجهی به رونق کلی بازار آی تی کشور کمک کند. پس از انبوهی از اخبار بد و تخمینهای تیره و تار حالا همه به چشمک یک ستاره در دل آسمان
آی تی دل خوش دارند.
یکی از این تفاوتها هم این است که بالاخره بعد از چندین دوره کشمکش بین مسوولان شرکت سهامينمایشگاه بينالمللي و سازمان نظام صنفی رایانهای، قرار است این دوره از نمایشگاه الکامپ توسط سازمان برگزار شود. از زمان انتشار این خبر توسط مسوولان سازمان نظام صنفی رایانهای، الکامپ شانزده ساله با نظرها، واکنشها و حواشیهای مختلفی همراه بوده است. اما اکثر فعالان صنف و شرکتکنندگان در الکامپ شانزدهم سعی میکنند به این حواشی نپردازند.همین بس که وقتی سعی در برقراري ارتباط با تعدادی از شرکتهایی که در این نمایشگاه شرکت کردهاند یا قصد شرکت در آن را ندارند داشتیم ؛ آنها تنها به ذکر این نکته اکتفا کردند که قصد ندارند با نظرات و انتقادات خود برگزاری الکامپ شانزدهم توسط سازمان نظام صنفی را زیر سوال ببرند. شاید یکی از دلایل آن این باشد که جدا از هر ضعف و انتقادی، برگزاری نمایشگاهی چون الکامپ به هر حال ميتواند به نفع همه صنف باشد.
الکامپ نوجوان
از زمانی که اولین نشست خبری الکامپ توسط سازمان نظام صنفی برگزار شد و مسوولان برگزاری نمایشگاه به تشریح فعالیتهای انجام شده در ستاد اجرایی الکامپ شانزدهم پرداختند، نکات مختلفی روشن و به دنبال آن سوالهای بسیاری مطرح شد. به عنوان مثال با توجه به اینکه گمان میرفت چون سازمان نظام صنفی بعد از چندین دوره مسوولیت برگزاری این نمایشگاه را برعهده گرفته، پس شرکتهای بزرگ غایب دوره گذشته در الکامپ شانزدهم شرکت خواهند کرد؛ اما مسوولان برگزاری این دور از الکامپ در همان نشست خبری به صورت غیرمستقیم اعلام کردند که با توجه به تمام تلاشهایی که برای شرکت این بزرگان حوزه فناوری اطلاعات انجام دادهاند؛ اما همچنان آنها انگیزهای به حضور از خود نشان ندادهاند. همچنین آنها به این نکته اشاره کردند که اگر شرکتهای بزرگ در این نمایشگاه با عنوان اصلی خود حضور پیدا نکردهاند؛ اما با واسطههایی در نمایشگاه شرکت خواهند کرد و پیوسته کاوه ثروتی، مدیر اجرایی نمایشگاه در بین سخنان خود چه در آن نشست و چه خبرهایی که طی چند هفته گذشته مطرح کرد، این نگرش را به وجود آورد که اگر چه برخی شرکتهای بزرگ سختافزاری و نرمافزاری در الکامپ شانزدهم شرکت نکردهاند؛ اما غرفههای بزرگی توسط شرکتهای گوناگون خریداری شده و تا کنون هم به دلیل استقبال پیش بینی نشده، الکامپ با کمبود جا مواجه شده است. یکی از دلایل این موضوع ميتواند فضای کم نمایشگاهی و تقاضای زیاد برای شرکت در چنین رویدادی باشد. امسال در حدود 450 شرکت در نمایشگاه ثبت نام کردهاند، در حالی که سال گذشته 580 شرکت داخلي و خارجي در همین نمایشگاه حضور داشتند.
سودای سیمرغ
یکی دیگر از خبرهایی که در خصوص الکامپ شانزدهم از سوی مسوولان این نمایشگاه مطرح شد، حضور مجموعهای تحت عنوان سیمرغ است، مجموعهای که تاکنون در خصوص آن سوالات و ابهامات گوناگونی مطرح است و تنها نکتهاي که به صورت کاملا واضح میتوان از آن دریافت این است که در آن 10 شرکت نسبتا سرشناس بازار آی تی همچون گام الکترونیک، فهیممشاور، رایورز، فراسو، شاب، نقش، آتنا، سازگارارقام، ندارایانه و پویا حضور دارند. آنچه این ترکیب ناهمگون سخت افزاری و نرمافزاری را دور هم جمع کرده مشخص نیست؛ اما وجه مشترک اغلب آنان این است که مدیران این شرکتها همه از مدیران اصلی سازمان نظام صنفی هستند. بیسبب نیست که حضور این مجموعه نوظهور یکباره پیش از فروش فضای غرفهها و خرید بزرگترین غرفه نمایشگاه در بهترین سالن اعتراضهایی را هم برانگیخت.
یکی از فعالان حوزه بازار آیتی که به دلایلی حاضر به فاش شدن نامش نشد در خصوص برگزاری این دور از نمایشگاه میگوید: ｫ به نظر من فرصت خوبی است که سازمان نظام صنفی توانسته بعد از سالها کشمکش الکامپ را برگزار کند و هرچند دیگر صنعت نمایشگاه در جهان رو به افول است؛ اما این دور از نمایشگاه میتواند برای کشور و سازمان نظام صنفی استثنا باشد.ｻ
وی در ادامه به شرایط برگزاری این دور از نمایشگاه و حضور مجموعهای با نام سیمرغ میگوید: ｫاز فعالان هیچ سوالی در این خصوص نشده که حالا آنها بخواهند انتقاد کنند و اگر هم انتقاد کنند، گوش شنوایی وجود ندارد که پاسخگو باشد ما فقط یک روز مطلع شدیم فضایی بالغ بر هزار و سی تا هزار و ششصد متر را به نام مجموعهاي کردهاند که نه ریشهاي دارد و نه معلوم است که با چه هدف و برنامهای در این نمایشگاه شرکت کرده است.ｻ
اما کاوه ثروتی در واکنش به این انتقادات میگوید: ｫهویت و فلسفه سیمرغ کاملا مشخص است و هیچ ابهاميدر کارکرد آنها وجود ندارد. آنها یک گروه از ده شرکت بزرگ حوزه آی تی کشور هستند که همچون دیگر شرکتها دراین نمایشگاه شرکت میکنند؛ اما در قالب یک مجموعه.ｻ
به گفته وی، حضور چنین مجموعههایی هیچ کار ابهام آمیزی نیست و در تمام نمایشگاههای بينالمللي بزرگ دنیا چنین مجموعههایی وجود دارند. در واقع حضور این گونه مجموعههای یک فعالیت کاملا رایج، عادی و تجاری است.
فروشگاهها در نمایشگاه
از دیگر اشکالاتی که به برگزاری این نمایشگاه وارد میشود حضور مجتمعهای تجاری همچون پاساژ رضا، پایتخت و ... در یک نمایشگاه تخصصی است. به اعتقاد برخی کارشناسان، حضور چنین مجتمعهايی در نمایشگاه به هیچ وجه قابل درک و پذیرفتنی نیست.
به باور این گروه یک مجتمع با چه هدفی به یک نمایشگاه تخصصی میرود؟ با این هدف که محصول بازار خود را که تمام کاربران از آن مطلع هستند به بازدیدكنندگان معرفی کند؟ یا محصولات خود را به فروش برساند، در حالی که اجازه فروش در نمایشگاه داده نمیشود. پس با این شرایط نمایشگاه هیچ نفعی برای این گروه نخواهد داشت. اما مهدی حیدری، رییس هیات مدیره مجتمع تجاری پایتخت در این خصوص میگوید: ｫبا توجه به شرایط بازار کشور شرکتهایی که در حوزه فناوری اطلاعات فعالیت میکنند برای ادامه حضور خود در بازار مجبور هستند که به ناچار شعبهای از فروشگاه خود را در این نوع مجتمعها داشته باشند، بنابراین میبینید که این فروشگاهها در واقع همان شرکتها هستند. پس حضور آنها در این نمایشگاه به هیچوجه نباید سوال برانگیز باشد.ｻ
چه چیز جدیدی عرضه ميشود؟
مهمترین دلایل حضور شرکت کنندگان در یک نمایشگاه عرضه محصولات یا خدمات جدید است؛ اما اگر یک فروشگاهی در نمایشگاه شرکت کند چه چیز جدیدی علاوه بر آنچه در فروشگاه عرضه ميکند ، ميتواند ارائه کند؟ به خصوص که در ایام نمایشگاه امکان فروش مستقیم وجود ندارد.
به گفته حیدری، حضور فروشگاهها در نمایشگاهها برعکس انتقاداتی که به آنها وارد میشود؛ کاملا به نفع بازار است؛ چرا که باعث امضاي قراردادهایی بزرگ با شرکتهایی میشود که سود و درآمد هنگفتی را روانه بازار آی تی کشور میکنند. در همین زمینه، ثروتی دبیر اجرایی نمایشگاه نیز معتقد است که از زمانی که یک ایده در ذهن یک فرد شکل بگیرد تا زمانی که آن ایده تبدیل به محصول و تولید شود و به دست مصرفکننده برسد مراحل مختلفی را طی ميکند. مراحلی که یک زنجیره ارزشی محسوب میشود پس نمیتوان در یک نمایشگاه تنها یک زنجیره شرکت کند، بلکه باید تمام آن زنجیره ارزشی حضور داشته باشند. به اعتقاد ثروتی تمامياین سوالات و انتقاداتی که نسبت به برگزاری نمایشگاه برگزار ميشود سوالهای انحرافی است و نباید به آنها توجهی نشان داد. ثروتی همچنین در خصوص مشکلاتی که حین ثبت نام برای برخی شرکتهای به وجود آمده و باعث شده بود که به دلیل قطع برق نتوانند غرفههای مورد نظر خود را به دست بیاورند، میگوید: (این یک مشکل طبیعی است و حالا چون که چند نفر گرفتار آن شدهاند نباید کلی فعالیت صنف برای این نمایشگاه را زیر سوال برد.) بنا به اظهارات وی این گونه مشکلات هم عادی است و مختص به این حوزه و نمایشگاه نیست؛ چرا که اگر کاربری حتی به بانک هم برود ممکن است به دلیل قطع برق نتواند کار خود را انجام دهد.
***
بهرغم چنین انتقادهایی برخی صاحبنظران اعتقاد دارند برگزاری یک الکامپ پررونق ميتواند تا اندازه قابل توجهی به رونق کلی بازار آی تی کشور کمک کند. پس از انبوهی از اخبار بد و تخمینهای تیره و تار حالا همه به چشمک یک ستاره در دل آسمان
آی تی دل خوش دارند.
امنیت اطلاعات کشور، جاده ای به
ناکجا آباد
یکی از معضلات اساسی و مهم در
کشور ما، فاصله گسترده بین دیدگاه مدیران و واقعیت موجود در وضعیت فناوری اطلاعات
کشور است. شاید یکی از معروفترین مثال های این فاصله، نظر یکی از مدیران ارشد این
حوزه، در خصوص کافی بودن اینترنت Dial Up برای دسترسی مردم به اینترنت بود، نظری که
جنجالی در میان تمام کاربران اینترنت ایجاد کرد، چون هر کسی که تنها یک بار از
اینترنت Dial Up استفاده کرده باشد، می داند فقط برای دانلود یک مقاله انسان به چه
مصیبتی گرفتار می شود.
چندی پیش، پس از اعلام خبر گسترش تروجان استاکسنت، مدیران کشور به اظهارنظرهای مختلفی پرداختند، اظهار نظر هایی که از رد آمار شرکت های امنیتی در روزهای اول شروع شد و به اینجا رسید که اعلام شود درصد شیوع گسترده نبوده است! همچنین در کنفرانس رمز، یکی از مدیران، کشور را در رتبه ششم امنیت فناوری اطلاعات اعلام کرد ! اما در کدام رتبه بندی و بین کدام کشورها و براساس چه معیاری؟ آیا براساس تعداد مقاله دانشگاهی در رتبه ششم دنیا قرار داریم؟ آنچه در کشور ما فاصله بین صنعت و دانشگاه نامیده می شود، در حوزه فناوری اطلاعات نیز موجود است، مشکلی که باعث می شود، دانشگاه های ما در حوزه تئوری و نظری دانشی را تولید کنند که هرگز در صنعت به کالای تجاری تبدیل نمی شود، گرچه برخی تولیدات نرم افزاری در حوزه امنیت، در برخی دانشگاه های برتر کشور اتفاق افتاده، اما به دلیل عدم وجود سرمایه گذاری تجاری و همچنین استراتژی های خاص بازاریابی این تولیدات هیچ گاه به نتیجه نرسیده اند؛ البته عدم وجود مدیریت انسانی صحیح نیز نباید فراموش شود.
واقعیت آن است که در لایه مدیریت، امنیت به شکل تعدادی کلمه تعریف می شود و هرگز مخاطبان از سلسله رفتارهای مدیران به این باور نمی رسند که امنیت برای آن ها مهم بوده است. امنیت اطلاعات مقوله ای جدا از فرهنگ عمومی کشور ما نیست، آیا ما در تهران هر روز با خطر زلزله مواجه نیستیم؟ آیا عمل ما مطابق با ریسک های ما است؟
واقعیت چیزی متفاوت از آن است که مدیران فناوری اطلاعات کشور اعلام می کنند، در وضعیتی اعلام می شود که تمام سازمان های دولتی باید استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات را اجرا کنند که سرگذشت این قبیل پروژه ها جز در چند مورد خاص موفقیت آمیز نبوده است. این عدم موفقیت از مشکلات عدم فهم کارفرما از سطح خواسته های خود آغاز می شود و به مشکلات نیروی انسانی متخصص در بخش خصوصی ختم می شود. بخش خصوصی که در حوزه مدیریت نیروی انسانی دچار ضعف های شدیدی است، به هر حال تمام مشکلات ما در تمام بخش ها دست به دست یکدیگر می دهد، تا نتوان یک استاندارد را پیاده سازی کرد، اما واقعا مشکل کجاست؟
مشکلات موجود در فضای امنیت اطلاعات کشور به صورت کلان در بخش های ذیل قابل دسته بندی است:
۱) نیروی انسانی
نیروی انسانی متخصص و کارآمد در سه بخش دولتی، نیمه دولتی و خصوصی دچار مشکل است، مشکل نیروی انسانی جدا از مشکل مدیریت در کشور ما نیست، ما در کشور به صورت مزمن همواره از مشکلاتی مدیریتی زیان دیده ایم، حل این مشکل در گرو سیاست های کلان و استراتژیک دولت و مدیران در حمایت از نیروی متخصص است، برای مثال گرچه در دنیا دیگر ساختار کارکردی به صورت ساعتی در وقت مشخص، منقرض شده، اما همچنان در تمام کشور این مشکل دیده می شود. به هرحال استفاده از تجربیات دنیا در حوزه مدیریت می تواند در این زمینه راه گشا باشد .
۲) دانش و فرهنگ تخصصی
مدیران کشور همواره می بایست برای خود و نیروهای سازمانی، برنامه ها و اهداف آموزشی خاصی را طراحی کنند، عدم دانش کافی مدیران و کارشناسان تصمیم ساز باعث می شود کشور در مقاطع حساس با مشکل امنیتی حاد روبه رو شود.در حال حاضر اکثر آموزش بخش دولتی در بخش امنیت، در پروژه های مربوطه، صورت می گیرد که در این پروژه ها نیز به دلیل آن که آموزش جدی در نظر گرفته نشده است، همچنین کارشناسان پیش نیازهای لازم را ندارند این نوع آموزش با موفقیت روبه رو نمی شود و اساسا نیروی انسانی انگیزه ای برای آموزش بیشتر ندارد.در کشور ما گرچه هزینه آموزش امنیت بسیار ارزان است، اما عدم رعایت استانداردهای لازم جهت آموزش باعث ایجاد مشکل می شود.
۳) مدیریت کلان و راهبردی
در حوزه فناوری اطلاعات یکی از مشکلات عمده، عدم وجود راهبرد های صحیح و مبتنی بر نیازهای جامعه است. در حوزه امنیت اطلاعات نیز این مشکل بسیار مشخص و واضح است، برای مثال بخشنامه دولت برای اجرای سیستم مدیریت امنیت اطلاعات برای تمام سازمان ها بدون در نظر گرفتن شرایط و زیرساخت های لازم، باعث می شود، مشکلات فراوانی در بخش دولتی و خصوصی ایجاد شود، که نتیجه آن وضعیت نابسامان حال حاضر امنیت اطلاعات است.
۴) محصولات تجاری داخلی
در حوزه امنیت اطلاعات به جز تعداد انگشت شماری نرم افزار که در کیفیت و کارایی آن نیز حرف های زیادی است، محصولی در کشور موجود نیست. عدم تولید محصول تجاری داخلی معلول زنجیره ای از مشکلات، شامل عدم انگیزه نیروی انسانی، مدیریت اشتباه، راهبردهای کلان اشتباه، عدم توجه به سیاست های بازاریابی و تجاری سازی و... است، به هر حال در حوزه امنیت ملی وجود محصول تجاری داخلی بسیار مهم و حیاتی است.
به هر صورت وضعیت کنونی امنیت فناوری اطلاعات به هیچ وجه مناسب نیست و البته این وضعیت نتیجه سیاست ها و رویکردهای ما در این حوزه بوده است، گرچه تاکنون اتفاق بحران سازی در سطح ملی برای کشور به وقوع نپیوسته، لیکن در صورت بروز، با وضعیت فعلی با مشکلات زیادی روبه رو خواهیم شد. در سطح کلان باید با نگاهی خاص، راهبردی برای بخش خصوصی اندیشیده شود. بخش خصوصی که در فقدان سیاست های حمایتی دولتی در حال نابودی است، البته در خصوص حمایت از نیروی متخصص این حوزه در بخش خصوصی نیز باید راهبردهای موثری در نظر گرفت.
چندی پیش، پس از اعلام خبر گسترش تروجان استاکسنت، مدیران کشور به اظهارنظرهای مختلفی پرداختند، اظهار نظر هایی که از رد آمار شرکت های امنیتی در روزهای اول شروع شد و به اینجا رسید که اعلام شود درصد شیوع گسترده نبوده است! همچنین در کنفرانس رمز، یکی از مدیران، کشور را در رتبه ششم امنیت فناوری اطلاعات اعلام کرد ! اما در کدام رتبه بندی و بین کدام کشورها و براساس چه معیاری؟ آیا براساس تعداد مقاله دانشگاهی در رتبه ششم دنیا قرار داریم؟ آنچه در کشور ما فاصله بین صنعت و دانشگاه نامیده می شود، در حوزه فناوری اطلاعات نیز موجود است، مشکلی که باعث می شود، دانشگاه های ما در حوزه تئوری و نظری دانشی را تولید کنند که هرگز در صنعت به کالای تجاری تبدیل نمی شود، گرچه برخی تولیدات نرم افزاری در حوزه امنیت، در برخی دانشگاه های برتر کشور اتفاق افتاده، اما به دلیل عدم وجود سرمایه گذاری تجاری و همچنین استراتژی های خاص بازاریابی این تولیدات هیچ گاه به نتیجه نرسیده اند؛ البته عدم وجود مدیریت انسانی صحیح نیز نباید فراموش شود.
واقعیت آن است که در لایه مدیریت، امنیت به شکل تعدادی کلمه تعریف می شود و هرگز مخاطبان از سلسله رفتارهای مدیران به این باور نمی رسند که امنیت برای آن ها مهم بوده است. امنیت اطلاعات مقوله ای جدا از فرهنگ عمومی کشور ما نیست، آیا ما در تهران هر روز با خطر زلزله مواجه نیستیم؟ آیا عمل ما مطابق با ریسک های ما است؟
واقعیت چیزی متفاوت از آن است که مدیران فناوری اطلاعات کشور اعلام می کنند، در وضعیتی اعلام می شود که تمام سازمان های دولتی باید استاندارد مدیریت امنیت اطلاعات را اجرا کنند که سرگذشت این قبیل پروژه ها جز در چند مورد خاص موفقیت آمیز نبوده است. این عدم موفقیت از مشکلات عدم فهم کارفرما از سطح خواسته های خود آغاز می شود و به مشکلات نیروی انسانی متخصص در بخش خصوصی ختم می شود. بخش خصوصی که در حوزه مدیریت نیروی انسانی دچار ضعف های شدیدی است، به هر حال تمام مشکلات ما در تمام بخش ها دست به دست یکدیگر می دهد، تا نتوان یک استاندارد را پیاده سازی کرد، اما واقعا مشکل کجاست؟
مشکلات موجود در فضای امنیت اطلاعات کشور به صورت کلان در بخش های ذیل قابل دسته بندی است:
۱) نیروی انسانی
نیروی انسانی متخصص و کارآمد در سه بخش دولتی، نیمه دولتی و خصوصی دچار مشکل است، مشکل نیروی انسانی جدا از مشکل مدیریت در کشور ما نیست، ما در کشور به صورت مزمن همواره از مشکلاتی مدیریتی زیان دیده ایم، حل این مشکل در گرو سیاست های کلان و استراتژیک دولت و مدیران در حمایت از نیروی متخصص است، برای مثال گرچه در دنیا دیگر ساختار کارکردی به صورت ساعتی در وقت مشخص، منقرض شده، اما همچنان در تمام کشور این مشکل دیده می شود. به هرحال استفاده از تجربیات دنیا در حوزه مدیریت می تواند در این زمینه راه گشا باشد .
۲) دانش و فرهنگ تخصصی
مدیران کشور همواره می بایست برای خود و نیروهای سازمانی، برنامه ها و اهداف آموزشی خاصی را طراحی کنند، عدم دانش کافی مدیران و کارشناسان تصمیم ساز باعث می شود کشور در مقاطع حساس با مشکل امنیتی حاد روبه رو شود.در حال حاضر اکثر آموزش بخش دولتی در بخش امنیت، در پروژه های مربوطه، صورت می گیرد که در این پروژه ها نیز به دلیل آن که آموزش جدی در نظر گرفته نشده است، همچنین کارشناسان پیش نیازهای لازم را ندارند این نوع آموزش با موفقیت روبه رو نمی شود و اساسا نیروی انسانی انگیزه ای برای آموزش بیشتر ندارد.در کشور ما گرچه هزینه آموزش امنیت بسیار ارزان است، اما عدم رعایت استانداردهای لازم جهت آموزش باعث ایجاد مشکل می شود.
۳) مدیریت کلان و راهبردی
در حوزه فناوری اطلاعات یکی از مشکلات عمده، عدم وجود راهبرد های صحیح و مبتنی بر نیازهای جامعه است. در حوزه امنیت اطلاعات نیز این مشکل بسیار مشخص و واضح است، برای مثال بخشنامه دولت برای اجرای سیستم مدیریت امنیت اطلاعات برای تمام سازمان ها بدون در نظر گرفتن شرایط و زیرساخت های لازم، باعث می شود، مشکلات فراوانی در بخش دولتی و خصوصی ایجاد شود، که نتیجه آن وضعیت نابسامان حال حاضر امنیت اطلاعات است.
۴) محصولات تجاری داخلی
در حوزه امنیت اطلاعات به جز تعداد انگشت شماری نرم افزار که در کیفیت و کارایی آن نیز حرف های زیادی است، محصولی در کشور موجود نیست. عدم تولید محصول تجاری داخلی معلول زنجیره ای از مشکلات، شامل عدم انگیزه نیروی انسانی، مدیریت اشتباه، راهبردهای کلان اشتباه، عدم توجه به سیاست های بازاریابی و تجاری سازی و... است، به هر حال در حوزه امنیت ملی وجود محصول تجاری داخلی بسیار مهم و حیاتی است.
به هر صورت وضعیت کنونی امنیت فناوری اطلاعات به هیچ وجه مناسب نیست و البته این وضعیت نتیجه سیاست ها و رویکردهای ما در این حوزه بوده است، گرچه تاکنون اتفاق بحران سازی در سطح ملی برای کشور به وقوع نپیوسته، لیکن در صورت بروز، با وضعیت فعلی با مشکلات زیادی روبه رو خواهیم شد. در سطح کلان باید با نگاهی خاص، راهبردی برای بخش خصوصی اندیشیده شود. بخش خصوصی که در فقدان سیاست های حمایتی دولتی در حال نابودی است، البته در خصوص حمایت از نیروی متخصص این حوزه در بخش خصوصی نیز باید راهبردهای موثری در نظر گرفت.
پیامدهای تأخیر توسعه فناوری
اطلاعات و ارتباطات در ایران
پیامدهای ناشی از تاخیر در روند
توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران آرام آرام چهره خود را به نمایش میگذارد
و نگرانیهایی را بین متخصصان بهوجود آورده است.
با وجود اینکه از زمان حضور این فناوری در جهان، در ایران نیز اقدامات محدودی برای استفاده از این پدیده آغاز شده است، اما اتفاق قابل ملاحظهای که تأثیر مستقیم آن در افزایش درآمد ناخالص داخلی کشور دیده شود یا بهعنوان ابزاری تسهیلکننده در ساماندهی مدیریت کشور بهکار گرفته شود، دیده نشده است. با توسعه جامعه اطلاعاتی جهانی، 4عامل ｫسرعت دسترسی به دانایی هرکس در هر جا و در هر زمان دلخواهｻ، ｫکوچک شدن ابزار دسترسی به اطلاعاتｻ، ｫافزایش کیفیت و ارزان شدن خدمات و تولیداتｻ و ｫتوسعه تفکر دیجیتال از طریق سواد رایانهایｻ مورد توجه ملل جهان قرار گرفته است. به همین دلیل سرعت توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آنکه 4عامل فوق را تسهیل میکند، از یک سو و نبود عزم و اراده در بین بعضی از مسئولین مرتبط از سویی دیگر، شرایط دشواری را برای کشورهای عقبمانده در این حوزه بهوجود آورده است.
کشورهای پیشرو در توسعه و بهکارگیری کاربردهای متنوع فناوری اطلاعات و ارتباطات، با درک نیازمندیهای انسان هزاره سوم، سوار بر قطاری شدهاند که هر روز بر سرعت آن افزوده میشود و کشورهای عقبمانده از این قطار هر روز تلاش دارند تا با گامهای لرزان، خود را به این قطار رسانده تا شاید بتوانند بر آن سوار شوند.
کشورهای پیشرو بهسرعت بازارهای جهانی صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات را به اشغال خود در آورده و با تولید محصولات متنوع سختافزاری و نرمافزاری به همراه فرهنگسازی و آموزش شهروندانشان در بهکارگیری درست از کاربردهای جدید فناوری اطلاعات و ارتباطات فرصتها را درنوردیده و مسیرهای محدودی را برای کشورهای عقبمانده باقی گذاشتهاند.
کشورهای توسعهیافته، هم از نظر فنی و زیرساخت و هم از نظر توسعه فرهنگی و ایجاد شرایط استفاده از کاربردهای متنوع فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند دولت الکترونیک، بهداشت الکترونیک، آموزش الکترونیک، تجارت الکترونیک، بانکداری الکترونیک، کشاورزی الکترونیک، شهرهای الکترونیک، گردشگری الکترونیکی و صدها کاربرد متنوع دیگر، سرمایهگذاری لازم را کرده و آموزش عمومی مردم را نیز همزمان انجام دادهاند و مسیر درست توسعه و استفاده از این پدیده را یافتهاند.
در مقابل، کشورهای عقب مانده هنوز در حوزه تئوری این پدیده با دیدگاه فلسفی، مشغول پاسخ به این سؤال هستند که آیا فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن میتواند برای مردم و کشورشان سودمند باشد؟! و براساس همین تفکر، بهدنبال راهکارهای محدودسازی و جلوگیری از توسعه این پدیده هزاره سوم به بهانههای متفاوت هستند. این دسته از کشورها هنوز آمارهای توسعه و افزایش تلفن ثابت را افتخار خود میدانند، از سیستمهای تلفن همراه نسلهای پایین استفاده میکنند و برای استفاده از هر سرویس جدیدی مانند MMS روی این سیستم، که کاملا در کشورهای دیگر دنیا جا افتاده است، بهدنبال تهیه قوانین و مقررات محدودکننده و سختگیرانه هستند.
اصولا در آمارهای ملی که این کشورها ارائه میدهند از آمارهای مربوط به جایگاه توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات مانند تجارت الکترونیک، بهداشت الکترونیک، بانکداری الکترونیک، دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک، بیمه و گمرک الکترونیک و سایر خدماتی که در حوزه توسعه زیرساخت وظیفه دولت است خبری نیست و تنها به آمارهای نصب و راهاندازی تجهیزات مخابراتی اکتفا میشود. پیامدهای ناشی از تاخیر در روند توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بستگی به عوامل زیادی دارد که بررسی همه آن عوامل که میتوانند در حوزههای فنی، نیروی انسانی، بودجه، فرهنگی و اجتماعی و موارد دیگری باشند کاری دشوار است. با این وجود از آنجا که بیتوجهی به این موضوع، خسارتهای زیادی را برای کشورهای عقب مانده از این پدیده هزاره سوم به همراه دارد، مطالعه، بررسی و شناخت دلایل تاخیر در روند توسعه آن در کشورهای مختلف و بهویژه ایران مهم است.
نفوذ کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در همه جنبههای زندگی مردم از جمله در تعاملات روزمره اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی افزایش چشمگیری یافته است. کاربردهای مهم فناوری اطلاعات و ارتباطات با سرعت در بسیاری از کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه به مرحله پیادهسازی و اجرا رسیده است. این کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات باعث شده تا تحولات چشمگیری در نحوه ارتباط بین افراد و نهادهای حقیقی و حقوقی در بخش دولتی و غیردولتی بهوجودآید.
کاربردهای فناوری اطلاعات، امروزه بهعنوان یک ابزار کارا و تسهیلکننده ارائه خدمات و هماهنگکننده سرویسهای دولتی و بخش خصوصی در خدمت دولت، شهروندان، بنگاهها و کارکنان دولت قرار گرفته است. با توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، دسترسی مردم به اطلاعات و دانش، افزایش یافته و باعث ارتقای سواد عمومی مردم شده است که در نتیجه آن، توقع مردم از حاکمیت، جهت دریافت خدمات تا حد زیادی بالا رفته است. این فناوری در حال تغییر شکل ساختارهای سنتی اداره جوامع به ساختارهای مدرن است.
این تغییر ساختارها سبب شده است تا شهرهای سنتی به شهرهای الکترونیک، روستاهای سنتی به روستاهای الکترونیک، محلههای سنتی به محلههای الکترونیک، آموزشهای سنتی به آموزشهای الکترونیک، تجارت سنتی به تجارت الکترونیک و دولتهای سنتی به دولتهای الکترونیک تبدیل شوند. شهروندان در چنین فضایی که به آن جامعه اطلاعاتی گفته میشود، از دولتهای خود انتظار دارند که ابزار و زیرساختهای لازم برای استفاده از اطلاعات، تولید اطلاعات و توزیع اطلاعات برای امور اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی را در اختیار داشته باشند. دولتها نیز در چنین فضایی باید شکل خدمترسانی و تعامل با مردم را تغییر داده و متناسب با توقع و نیاز آنها شرایط را فراهم کنند. جوامع امروز در حال تبدیل شدن به جوامع دانشمحور هستند. در جوامع دانشمحور دسترسی بهاطلاعات برای شهروندان مانند دسترسی به تلفن، گاز، آب و برق باید بهطور دائمی و با کیفیت مناسب و از طریق شبکههای جهانی باشد.
در چنین جوامعی مردم به حقوقشان آگاه هستند و میخواهند از فرصتهایی که پیش روی آنها است بیشترین استفاده را بکنند. ایده ارائه خدمات الکترونیک در جهت ارتقای زندگی شهروند هزاره سوم، در همین راستا قابل توجیه است. امروزه در اقصینقاط دنیا ارائه خدمات الکترونیک مورد توجه قرار گرفته است و کشورهای توسعهیافته و بعضی از کشورهای درحال توسعه، مراحل طراحی و آزمایش را پشتسر گذاشته و به مرحله بهرهبرداری رسیدهاند. بهعنوان مثال وضعیت فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور اسپانیا تا سال 2007 میلادی از نگاه آمار به شرح ذیل بوده است:
* 87 درصد از خانوادهها رایانه شخصی در منازل داشتهاند.
* 87 درصد از خانوادهها دسترسی به اینترنت داشتهاند.
* 71 درصد از خانوادهها دسترسی به اینترنت پرسرعت داشتهاند.
* 70درصد از کاربران اینترنت، از خدمات عمومی دولت و بخش خصوصی استفاده کردهاند.
* 66درصد از کاربران اینترنت با سن بین 9 تا 79 سال، روزانه از اینترنت استفاده کردهاند.
مطمئنا این آمارها اکنون افزایشیافته است. با این وجود اگر همین آمارهای کشور اسپانیا را با وضعیت توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن در ایران مقایسه کنیم متوجه فاصله بزرگی که ناشی از تاخیر در بهکارگیری کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران است، خواهیم شد.
امروزه افراد جامعه انتظار دارند تا تمامی خدمات و سرویسهای دولتی و غیردولتی همراه با پشتیبانی، هدایت و مدیریت دولت، با حداقل هزینه، حداکثر سرعت و حداقل زمان در اختیار آنها قرار گیرد. پاسخ به این انتظار زمانی تحقق خواهد یافت که دولت با ایجاد زیرساختهای مناسب نرمافزاری و سختافزاری شرایطی را فراهم کند تا توانایی این امر را داشته باشد که بهترین خدمات را در کمترین زمان و با بهترین راندمان در اختیار اقشار مختلف جامعه بهصورت شبانهروزی قرار دهد. تلفن همراه یک فناوری بسیار با نفوذ در جامعه اطلاعاتی امروز است.
در ژاپن تقریبا همه خانوادهها رایانه شخصی دارند و از این نظر به اشباع رسیدهاند و این در حالی است که هنوز در بعضی از مدارس ایران رایانه وجود ندارد.
با وجود اینکه از زمان حضور این فناوری در جهان، در ایران نیز اقدامات محدودی برای استفاده از این پدیده آغاز شده است، اما اتفاق قابل ملاحظهای که تأثیر مستقیم آن در افزایش درآمد ناخالص داخلی کشور دیده شود یا بهعنوان ابزاری تسهیلکننده در ساماندهی مدیریت کشور بهکار گرفته شود، دیده نشده است. با توسعه جامعه اطلاعاتی جهانی، 4عامل ｫسرعت دسترسی به دانایی هرکس در هر جا و در هر زمان دلخواهｻ، ｫکوچک شدن ابزار دسترسی به اطلاعاتｻ، ｫافزایش کیفیت و ارزان شدن خدمات و تولیداتｻ و ｫتوسعه تفکر دیجیتال از طریق سواد رایانهایｻ مورد توجه ملل جهان قرار گرفته است. به همین دلیل سرعت توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آنکه 4عامل فوق را تسهیل میکند، از یک سو و نبود عزم و اراده در بین بعضی از مسئولین مرتبط از سویی دیگر، شرایط دشواری را برای کشورهای عقبمانده در این حوزه بهوجود آورده است.
کشورهای پیشرو در توسعه و بهکارگیری کاربردهای متنوع فناوری اطلاعات و ارتباطات، با درک نیازمندیهای انسان هزاره سوم، سوار بر قطاری شدهاند که هر روز بر سرعت آن افزوده میشود و کشورهای عقبمانده از این قطار هر روز تلاش دارند تا با گامهای لرزان، خود را به این قطار رسانده تا شاید بتوانند بر آن سوار شوند.
کشورهای پیشرو بهسرعت بازارهای جهانی صنعت فناوری اطلاعات و ارتباطات را به اشغال خود در آورده و با تولید محصولات متنوع سختافزاری و نرمافزاری به همراه فرهنگسازی و آموزش شهروندانشان در بهکارگیری درست از کاربردهای جدید فناوری اطلاعات و ارتباطات فرصتها را درنوردیده و مسیرهای محدودی را برای کشورهای عقبمانده باقی گذاشتهاند.
کشورهای توسعهیافته، هم از نظر فنی و زیرساخت و هم از نظر توسعه فرهنگی و ایجاد شرایط استفاده از کاربردهای متنوع فناوری اطلاعات و ارتباطات مانند دولت الکترونیک، بهداشت الکترونیک، آموزش الکترونیک، تجارت الکترونیک، بانکداری الکترونیک، کشاورزی الکترونیک، شهرهای الکترونیک، گردشگری الکترونیکی و صدها کاربرد متنوع دیگر، سرمایهگذاری لازم را کرده و آموزش عمومی مردم را نیز همزمان انجام دادهاند و مسیر درست توسعه و استفاده از این پدیده را یافتهاند.
در مقابل، کشورهای عقب مانده هنوز در حوزه تئوری این پدیده با دیدگاه فلسفی، مشغول پاسخ به این سؤال هستند که آیا فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن میتواند برای مردم و کشورشان سودمند باشد؟! و براساس همین تفکر، بهدنبال راهکارهای محدودسازی و جلوگیری از توسعه این پدیده هزاره سوم به بهانههای متفاوت هستند. این دسته از کشورها هنوز آمارهای توسعه و افزایش تلفن ثابت را افتخار خود میدانند، از سیستمهای تلفن همراه نسلهای پایین استفاده میکنند و برای استفاده از هر سرویس جدیدی مانند MMS روی این سیستم، که کاملا در کشورهای دیگر دنیا جا افتاده است، بهدنبال تهیه قوانین و مقررات محدودکننده و سختگیرانه هستند.
اصولا در آمارهای ملی که این کشورها ارائه میدهند از آمارهای مربوط به جایگاه توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات مانند تجارت الکترونیک، بهداشت الکترونیک، بانکداری الکترونیک، دولت الکترونیک، آموزش الکترونیک، بیمه و گمرک الکترونیک و سایر خدماتی که در حوزه توسعه زیرساخت وظیفه دولت است خبری نیست و تنها به آمارهای نصب و راهاندازی تجهیزات مخابراتی اکتفا میشود. پیامدهای ناشی از تاخیر در روند توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات، بستگی به عوامل زیادی دارد که بررسی همه آن عوامل که میتوانند در حوزههای فنی، نیروی انسانی، بودجه، فرهنگی و اجتماعی و موارد دیگری باشند کاری دشوار است. با این وجود از آنجا که بیتوجهی به این موضوع، خسارتهای زیادی را برای کشورهای عقب مانده از این پدیده هزاره سوم به همراه دارد، مطالعه، بررسی و شناخت دلایل تاخیر در روند توسعه آن در کشورهای مختلف و بهویژه ایران مهم است.
نفوذ کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در همه جنبههای زندگی مردم از جمله در تعاملات روزمره اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی افزایش چشمگیری یافته است. کاربردهای مهم فناوری اطلاعات و ارتباطات با سرعت در بسیاری از کشورهای توسعهیافته و در حال توسعه به مرحله پیادهسازی و اجرا رسیده است. این کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات باعث شده تا تحولات چشمگیری در نحوه ارتباط بین افراد و نهادهای حقیقی و حقوقی در بخش دولتی و غیردولتی بهوجودآید.
کاربردهای فناوری اطلاعات، امروزه بهعنوان یک ابزار کارا و تسهیلکننده ارائه خدمات و هماهنگکننده سرویسهای دولتی و بخش خصوصی در خدمت دولت، شهروندان، بنگاهها و کارکنان دولت قرار گرفته است. با توسعه کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات، دسترسی مردم به اطلاعات و دانش، افزایش یافته و باعث ارتقای سواد عمومی مردم شده است که در نتیجه آن، توقع مردم از حاکمیت، جهت دریافت خدمات تا حد زیادی بالا رفته است. این فناوری در حال تغییر شکل ساختارهای سنتی اداره جوامع به ساختارهای مدرن است.
این تغییر ساختارها سبب شده است تا شهرهای سنتی به شهرهای الکترونیک، روستاهای سنتی به روستاهای الکترونیک، محلههای سنتی به محلههای الکترونیک، آموزشهای سنتی به آموزشهای الکترونیک، تجارت سنتی به تجارت الکترونیک و دولتهای سنتی به دولتهای الکترونیک تبدیل شوند. شهروندان در چنین فضایی که به آن جامعه اطلاعاتی گفته میشود، از دولتهای خود انتظار دارند که ابزار و زیرساختهای لازم برای استفاده از اطلاعات، تولید اطلاعات و توزیع اطلاعات برای امور اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و سیاسی را در اختیار داشته باشند. دولتها نیز در چنین فضایی باید شکل خدمترسانی و تعامل با مردم را تغییر داده و متناسب با توقع و نیاز آنها شرایط را فراهم کنند. جوامع امروز در حال تبدیل شدن به جوامع دانشمحور هستند. در جوامع دانشمحور دسترسی بهاطلاعات برای شهروندان مانند دسترسی به تلفن، گاز، آب و برق باید بهطور دائمی و با کیفیت مناسب و از طریق شبکههای جهانی باشد.
در چنین جوامعی مردم به حقوقشان آگاه هستند و میخواهند از فرصتهایی که پیش روی آنها است بیشترین استفاده را بکنند. ایده ارائه خدمات الکترونیک در جهت ارتقای زندگی شهروند هزاره سوم، در همین راستا قابل توجیه است. امروزه در اقصینقاط دنیا ارائه خدمات الکترونیک مورد توجه قرار گرفته است و کشورهای توسعهیافته و بعضی از کشورهای درحال توسعه، مراحل طراحی و آزمایش را پشتسر گذاشته و به مرحله بهرهبرداری رسیدهاند. بهعنوان مثال وضعیت فناوری اطلاعات و ارتباطات کشور اسپانیا تا سال 2007 میلادی از نگاه آمار به شرح ذیل بوده است:
* 87 درصد از خانوادهها رایانه شخصی در منازل داشتهاند.
* 87 درصد از خانوادهها دسترسی به اینترنت داشتهاند.
* 71 درصد از خانوادهها دسترسی به اینترنت پرسرعت داشتهاند.
* 70درصد از کاربران اینترنت، از خدمات عمومی دولت و بخش خصوصی استفاده کردهاند.
* 66درصد از کاربران اینترنت با سن بین 9 تا 79 سال، روزانه از اینترنت استفاده کردهاند.
مطمئنا این آمارها اکنون افزایشیافته است. با این وجود اگر همین آمارهای کشور اسپانیا را با وضعیت توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات و کاربردهای آن در ایران مقایسه کنیم متوجه فاصله بزرگی که ناشی از تاخیر در بهکارگیری کاربردهای فناوری اطلاعات و ارتباطات در ایران است، خواهیم شد.
امروزه افراد جامعه انتظار دارند تا تمامی خدمات و سرویسهای دولتی و غیردولتی همراه با پشتیبانی، هدایت و مدیریت دولت، با حداقل هزینه، حداکثر سرعت و حداقل زمان در اختیار آنها قرار گیرد. پاسخ به این انتظار زمانی تحقق خواهد یافت که دولت با ایجاد زیرساختهای مناسب نرمافزاری و سختافزاری شرایطی را فراهم کند تا توانایی این امر را داشته باشد که بهترین خدمات را در کمترین زمان و با بهترین راندمان در اختیار اقشار مختلف جامعه بهصورت شبانهروزی قرار دهد. تلفن همراه یک فناوری بسیار با نفوذ در جامعه اطلاعاتی امروز است.
در ژاپن تقریبا همه خانوادهها رایانه شخصی دارند و از این نظر به اشباع رسیدهاند و این در حالی است که هنوز در بعضی از مدارس ایران رایانه وجود ندارد.
عينک گيم SteelSeries Scope
Pro
دو شرکت SteelSeries و GUNNAR
Optics در اتحادي گروهي عينک گيم جديد Scope Pro را ابداع نمودند که از فناوري
لنزهاي GUNNAR i-AMP بهره مي برد.
اين فناوري براي بهبود کيفيت بصري، تداوم و رکاوري در طي نشت هاي گيم طراحي شده است.
اين عينک گيم Scope Pro براي گيمرها طراحي شده است.
اين عينک براي ديد گسترده پيراموني داراي عدسي هاي بزرگتري است، شرکت SteelSeries نيز فريمي سبک و راحت را براي اين عينک طراحي نموده است که استفاده طولاني آن توسط گيمرهاي سبب ناراحتي چشم و گوش هاي آن ها نمي شود.
99.99 دلار قيمتي است که براي اين عينک گيم پيش بيني شده است.
لنز i-AMP که يک پلتفرم اپتيکال متعلق به شرکت GUNNAR است که مزيتهاي مختلفي در صنعت عينک گيم را مشتمل مي شود.
اين فناوري براي بهبود کيفيت بصري، تداوم و رکاوري در طي نشت هاي گيم طراحي شده است.
اين عينک گيم Scope Pro براي گيمرها طراحي شده است.
اين عينک براي ديد گسترده پيراموني داراي عدسي هاي بزرگتري است، شرکت SteelSeries نيز فريمي سبک و راحت را براي اين عينک طراحي نموده است که استفاده طولاني آن توسط گيمرهاي سبب ناراحتي چشم و گوش هاي آن ها نمي شود.
99.99 دلار قيمتي است که براي اين عينک گيم پيش بيني شده است.
لنز i-AMP که يک پلتفرم اپتيکال متعلق به شرکت GUNNAR است که مزيتهاي مختلفي در صنعت عينک گيم را مشتمل مي شود.
+ نوشته شده در شنبه ۱۳۸۹/۰۸/۱۵ ساعت 23:54 توسط mahbod evil
|
گوييدو: عزيزانم ..خوشبختي يعني توانايي گفتن حقيقت بي آنکه به ديگران صدمه بزني..